Ο κυπριακός μεζές: ένα τραπέζι που αφηγείται την ιστορία του νησιού

Για να καταλάβετε την Κύπρο, καθίστε σε ένα τραπέζι με μεζέδες και αφιερώστε ολόκληρο το βράδυ. Ο μεζές δεν είναι ένα πιάτο αλλά μια πομπή — δώδεκα, καμιά φορά και τριάντα μικρά πιάτα που καταφθάνουν σε κύματα, φτιαγμένα λιγότερο για να σας χορτάσουν και περισσότερο για να σας κρατήσουν στην κουβέντα. Είναι η φιλοξενία σε βρώσιμη μορφή, και η καλύτερη δυνατή εισαγωγή στο νησί που μπορεί να έχει ένας επισκέπτης.

Ο ρυθμός

Ξεκινά απαλά: ελιές, ταχίνι, μια ζεστή πίτα, ένα μπολ με γυαλιστερά κουπέπια. Έπειτα φτάνει το χαλλούμι, ψημένο στη σχάρα μέχρι να τρίζει, και ο ρυθμός ανεβαίνει μέσα από λουκάνικα αρωματισμένα με κρασί και κόλιαντρο, σεφταλιά από τα κάρβουνα, ψητό ψάρι ή αργομαγειρεμένο αρνί κλέφτικο, ώσπου να κάνετε νόημα με τα χέρια σας στην κουζίνα πως φτάνει. Η ιδιοφυΐα βρίσκεται στον ρυθμό — τίποτα δεν βιάζεται, και κανείς δεν φεύγει νωρίς.

Ψάρι ή κρέας, ποτέ και τα δύο κατά λάθος

Παραδοσιακά επιλέγετε είτε ψαρομεζέ είτε κρεατομεζέ· το μεικτό τραπέζι είναι μια παραχώρηση στην αναποφασιστικότητα. Έτσι κι αλλιώς, τα σταθερά σημεία παραμένουν τα ίδια: εξαιρετικό ψωμί, ντόπιο χαλλούμι, μια χωριάτικη σαλάτα και μια καράφα με κάτι δροσερό. Παραγγείλετέ τον για παρέα, ποτέ για έναν, και πηγαίνετε νηστικοί.

Κάθε πόλη έχει τον δικό της ναό στο ατελείωτο τραπέζι, από τα ψαρολίμανα της νότιας ακτής ως τα οινοχώρια της ενδοχώρας. Πείτε στον κονσιέρζ μας πού θα βρίσκεστε και πόσοι θα είστε, και θα σας υποδείξουμε μια ταβέρνα που αξίζει το βράδυ σας — και θα την κλείσουμε, αν θέλετε.